NA'T

Çeşm-i pürhûnundan akan yaşa cânımdır fedâ

Dürr-i sadeften gelen gevhere kanımdır bahâ

Tîr-i müjgânın gönül bâğını eyler târumâr

Ne acebdir kurulur yine bir işret pür-safâ

Murg-ı dil içün sa’âdet dâm-ı zülfün içredür

Bî-vücûd olan kişiye yeter bu lutf u atâ

Bir zamân lebin saçar şîr bir zamân şekker eyâ

Kamusu anların uşşâkına geçer hoş belâ

Bûy-ı ruhun hevesiyle başa gelen az mıdır

Ömr-i fakîr bin şükür ki râh-ı aşkında hebâ

GAZEL

Dost elinden hastaya bir katre dermân gerek

Açıp hakîkat bâbın girmeye iz’ân gerek

Cihândan geçip ermek içün aşk ahvâline

Ellerinden tutacak bir ulu sultân gerek

Aşk bir sırdır ma’nâsı kenzen lafzında gizli

Yoldaş bilip levlâki girmeye ummân gerek

Aşktan şikayet olmaz bilen kutlu kişidir

Ma’şûğa cân vermeye bir kutlu fermân gerek

Bir kuru lâf ile aşk da'vâsı beyhûdedir

Gerçek âşık odur ki cânâna kurbân gerek

NA'T

Bâd-ı sabâ kim giderse yâre selâm eylesin

Bâğ-ı çemende gül-i ra’nâya du’âm eylesin

Mühr-i yâkûtun kilîdin saklamasın bendeden

Âr değil beklemesin üç beş kelâm eylesin

Uzanır Sidreye dek Tûbâ boyu ol dilberin

Çoştu deryâ-yı dilim dolaşsın endâm eylesin

Şem’-i nûru kıldı perîşân beni pervâne-veş

Nâr-ı aşk içinde yanan kula merâm eylesin

Her ne zamân anmayıp da unutursam nâmını

Ol Hudâ ki başka yâri bana harâm eylesin

NA'T

Kûyına varmak ne hoş söyler cânân u yârân

Dört taraf gül kokusu bülbüllerin hep nâlân

Eşiğin öpmek içün meydân-ı aşk içinde

Her birin geçmek gerek hem pehlevân hem merdân

Hasta gönlüm seni anar gece gündüz iç çeker

Başka yerde aramam derdime sensin dermân

Leblerinden duymadan bir yahşı latîf sözünü

Bağrıma âteş düşer çeşmim olur mu handân

Gel de gelsin bu kuluna öl de ölsün yoluna

Senden özge var mıdır sevilecek bir cânân

GAZEL

Bu cihân ma’nâsın anla nazar et ne hâl olur

Gözünü aç kalbinin gayrısı kîl ü kâl olur

Kıvrılırken gecenin sessizliği gökyüzünde
Bir hakikat görünür dile âlem hayâl olur

Açılır perdeleri zulmün ma’nâ ikliminde
İhtiyar kalmaz o dem akılda lisân lâl olur

Aşk meyi ile bakışın mest iden âşıklara

Var sanılan kevn ü mekân çekilir zevâl olur

Bulmak ister ise bir kişi hakîkât bâbını

Dâmına nefsi dolanır ol hîle vü âl olur

NA'T

Gün gidince yanar aşk çerâğı dilde âh u zâr

Tutulur dili semânın olur âşık bî-karâr

Elde kalem gözde yaş sessizce bir çığlık kopar

Duyulur hicrânı kalbin gülsüz olur mu ki hâr

Sanma tahammül kolaydır âşığa sor nicedir

Ne bilir rakîb çileyi aşka mı düşmüş o hâr

Gözünü garîp ayırmaz kûy-ı yârden çâresiz

Ayrı geçen her zamân âşığa yazılır zarâr

Beklemek hoştur yolunu bî-ümîd yaşanmaz

Gün gelir teşrîf eder hânesine o dîldâr